Πρέκας

Βλέπω Λαζόπουλο. Δείχνει πάλι τον Πρέκα , καλεσμένο σε μια εκπομπη να απαγγέλει ότι να ναι. Εντάξει ο άνθρωπος το έχει χάσει. Με ποιό δικαίωμα όμως κάποιοι καλούν έναν μισότρελο άνθρωπο και τον κάνουν ρόμπα για λίγη τηλεθέαση, γιατί ο Λαζόπουλος το συνεχίζει αυτό, και γιατί επιτέλους συνεχίζουμε να γελάμε σε βάρος αυτού του ανθρώπου που θα μπορούσε να έιναι ο Πατέρας μας ή κάποιος συγγενείς μας. Γιατί και αν φύγαμε από τα χωριά μας ακόμα ψάχνουμε τον τρελό του χωριού???!!!
Ε τα είπα και ξεθύμανα!!!

Περίεργα Πράγματα

Πριν λίγο γύρισα από τα μελίσσια. Είχα πάει να προσθέσω βανίλια όπου χρειάζονταν. Φέτος τα μελίσσια δεν δούλεψαν καθόλου καλά στην κουμαριά λόγω των κρύων του Νοεμβρίου κι εχουν ελάχιστο μέλι μέσα.

Γενικά τα μελίσσια ήταν σε ικανοποιητική κατάσταση, εκτός από ένα. Ένα λοιπόν είχε χαθεί. Ο πλυθυσμός ήταν χυμένος στην σήτα της βάσης. Μάλιστα ήταν αρκετός έως πολύς. Οι κηρήθρες είχαν αρκετή γύρη, και σχεδόν καθόλου μέλι. Σε κάποιες κηρήθρες είχαν αποθηκεύσει αρκετή βανίλια. Επάνω στα πλαίσια υπήρχε ένα σχεδόν γεμάτο δίκιλο βανίλια και μια άλλη συσκευασία, όπου είχαν φάει την μισή. Γενικά βάζω ένα δίκιλο βανίλια και όταν την φάνε προσθέτω άλλη στην επόμενη επίσκεψη. Σε αυτό το μελίσσι θυμάμαι ότι είχα προσθέσει και δεύτερο δίκιλο γιατί είχα δει οτι είχε πολύ λίγα απόθέματα μελιού.

Από τι πέθανε το μελίσσι? Γύρη είχε, βανίλια υπεραρκετή. Από το κρύο? Δεν το πιστεύω, ο πληθυσμός ήταν αρκετός, και είχα βγάλει και 3, 4 πλαίσια για να είναι πιο μαζεμένος. Δηλητηρίαση? Πιθανόν. Αλλά μόνο αυτό και όχι τα άλλα? Και από τί τέτοια εποχή? Παρεπιμπτόντως τα μελίσσια έχουν πολλά πτώματα μπροστά στις πόρτες . Αυτό από την μια ειναι φυσιολογικό, από την αλλά πρέπει να έχει σχέση με το ότι δεν ανανέωσαν πολύ πληθυσμό το φθινόπωρο.

Τι φταίει λοιπόν. Λίγο μυστήριο το πράγμα. Ίσως φταίει οτι δεν είχε μέλι, και η βανίλια εμπορίου δεν μπορεί να συντηρήσει από μόνη της την μέλισσα. Από περσι είχα κατι υποψίες και όσο πάει μεγαλώνουν ότι η τροφή αυτή (τουλάχιστον από εκεί που αγοράζω) δεν είναι καλή.
Έχει δεί κανείς κάτι παρόμοιο?

Σκέψεις

Εγώ Βιοχημεία έχω σπουδάσει, και αφού η χώρα μου βρέθηκε σε οικονομικό αδιέξοδο, σκέφτηκα, ότι αφού έχουμε τόσους οικονομικούς «φωστήρες» στην Ελλάδα και στην Ευρώπη, θα βρουν τρόπο να φτιάξουν τα πράγματα.
Τι έκαναν λοιπόν όλοι αυτοί οι «φωστήρες» με την εμπεριστατωμένη άποψη και τους τόνους χαρτί σε πτυχία.
Είπαν να μειωθεί το ελληνικό χρέος, και έπραξαν:

Αύξησαν τα τέλη κυκλοφορίας για να αυξηθούν τα έσοδα του κράτους. Οι Έλληνες κατέθεσαν πινακίδες σωρηδών. Τα έσοδα μειώθηκαν, οι πωλήσεις αυτοκινήτων έπεσαν, με οτι συνεπάγετε σε θέσεις εργασίας κτλ.

Αύξησαν την φορολογία στα καύσιμα και στο πετρέλαιο θέρμανσης για να αυξήσουν τα έσοδα του κράτους. Τα έσοδα μειώθηκαν γιατί έπεσε η κατανάλωση, οι μετακινήσεις μειώθηκαν, οι εκδρομές το ίδιο, η τουριστική κίνηση έπεσε. Ο κόσμος δεν μπορεί να πληρώσει ούτε τα κοινόχρηστά του.

Μείωθηκαν οι μισθοί του δημοσίου για να μειωθούν τα έξοδα του κράτους. Η αγορά πέθανε, το κράτος έχει λιγότερα έσοδα από τον ΦΠΑ, χάθηκαν θέσεις εργασίας και άρα φορολογικά έσοδα κτλ. κτλ. Δεν λέω, κάτι τερατουργήματα με τα επιδόματα και με συντάξεις στα σαράντα ήταν καλό που διορθώθηκαν.

Τώρα θέλούν να μειώσουν λέει τους μισθούς του ιδιωτικού τομέα και τα δώρα. Άλλη μείωση στα φορολογικά έσοδα, ακόμα χειρότερη η αγορά.

Τα παραπάνω είναι μόνο λίγα παραδείγματα από πολλά άλλα. Μην μου πει κανείς οτι σκοπός είναι να πέσει πολυ το κόστος εργασίας και να ερθουν οι ξένοι και να δουλευουμε τζάμπα. Αυτά είναι σαχλαμάρες. Η Γερμανική βιομηχανία ανθεί με τους πιο ακριβούς μισθούς στην Ευρώπη, ενώ χώρες με μικρά μεροκάματα υπάρχουν ακόμα πολλές.

Λοιπόν, ή οι φωστήρες είναι πολύ πολύ ηλίθιοι, ή δεν ξέρω και εγώ τι κρύβετε από πίσω. Το μόνο σίγουρο είναι οτι κάποτε λέγαμε οι Αμερικάνοι φταίνε, οι Άγγλοι οι Γερμανοί ή δεν ξέρω ποιοί άλλοι. Τώρα ποιοι φταίνε? Οι χώρες χάνουν την εθνική τους κυριαρχία, ο λαός την δύναμή του. Αν και πιστεύω ότι η λαική οργη θα βγεί και θα έχουμε άσχημες εξελίξεις, όχι μόνο στην Ελλάδα, αλλά στην Ευρώπη ολόκληρη. Αυτοί όμως που είναι πίσω από αυτά δεν θα τους αγγίξει αυτό, μάλλον θα είναι χαρούμενοι γιατί το σχέδιο θα έχει πετύχει!!

Γιατί Εγώ Όμορφος Είμαι..?

Το Σαββάτο πήγα στα έξη μελισσάκια που είχα βάλει κοντά στο τελεφερίκ της Πάρνηθας, για να τους βάλω την αντιβαροική θεραπεία τους για φέτος, και να δω και πως πάνε. Δυστυχώς από τα έξη λείπανε τα δύο!! Μάλιστα μου πειρανε και το καλυτερό μου μελίσσι, αυτό που είχα σημαδέψει γαι να βγάλω βασίλισσες του χρόνου την άνοιξη.

Οι κυψέλες ήταν μονές η μία σταθερής βάσης ανοιχτό γκριζοπράσινο, η άλλη κινητής βάσης με σίτα, σκόυρο γκριζοπράσινο. Ήταν πυροσφραγισμένες με τον κωδικό μου : EL901/433. Ο μάγκας μάλλον ήθελε να πάρει και άλλες γιατί η πόρτα από μια άλλη κυψέλη ήταν βγαλμένη και πεταμένη. Ξέρω ότι αυτή δεν εφαρμόζει καλά και πιθανών να μην μπόρεσε να τη βάλει, να πετάχτηκαν έξω οι μέλισσες και αυτός να λάκισε.

Έχω διαβάσει κατά καιρούς παρόμοιες αναρτήσεις από φίλους, και όντως η κλεψιά ειναι πια μια μεγάλη μάστιγα (εξού και ο τίτλος της ανάρτησης..) Τα δε συναισθήματα που σου αφήνει είναι αίσθηση απώλειας, θυμός, αγανάκτηση, εκδίκηση, απογοήτευση , όλα μαζί. Τέλος πάντων να έμαστε καλά να τα ξανακάνουμε, και ξινά να του βγούν του λωποδύτη. Ελπίζω να μην συνεχίσει το έργο του.

Θα ήθελα να γράψω παραπάνω, αλλά λόγω έλλειψης χρόνου δεν γίνεται. Ίσως στο μέλλον..
Αν κανείς δει κάτι, παρακαλώ ας ειδοποιήσει..

Μελίσσι Πάνω σε Δέντρο

Την φωτογραφία μου την έστειλε ο φίλος μου Γιώργος Δημητριάδης. Είναι από το χωριό Βραδέτο στα Ζαγοροχώρια, με την εκπληκτική φύση. Κάντε κλικ στην φωτό γαι να την δείτε καλύτερα.

Μελίσσι πάνω σε δέντρο και με σίδεροπροστασία γύρω για να μη το φτανουν οι αρκούδες !! Όπως μου είπε ο φίλος υπήρχαν ίχνη από αρκούδες παντού. Εντάξει εχθρός της μελισσοκομίας η αρκούδα, αλλά υπαρχουν μέτρα, και σίγουρα είμασε όλοι χαρόυμενοι να ξέρουμε οτι επιβιώνει αυτό το καταπληκτικό ζώο.

Για περισσότερες υπέροχες φωτογραφίες από τα βουνά της Ελλάδας δείτε εδώ:

http://www.flickr.com/photos/antifag/

Απολογισμός

Τρέχουμε και δεν φτάνουμε. Νομίζω αυτό τα συνοψίζει όλα. Τώρα με την κρίση έχει περάσει το μήνυμα: οι μισοί από εμάς δεν έχουν δουλειά, οι άλλοι μισοί πρέπει να είναι ευτυχισμένοι που έχουν άρα να μη παραπονιούνται και να δουλεύουν με κάτω το κεφάλι. Στους δεύτερους ανήκω και εγώ. Παρόλες τις δυσκολίες όμως τα μελισσάκια πήραν αρκετό από τον χρόνο μου, ίσως επειδή δεν έχω οικογένεια και άρα λίγες ευθύνες εκτός δουλειάς.

Μετά από τόση αποχή λοιπόν είπα να εμφανιστώ με μια σύντομη περίληψη των πεπραγμένων:

Άνοιξη: Της σμηνουργίας έγινε. Καποτε πίστευα οτι αν δώσεις χώρο στο μελίσσι σωστά, τότε δεν σμηνουργεί. Τωρα πια δεν το πιστεύω, άμα είναι η χρονιά τέτοια και ειναι να την κάνει, θα τήν κάνει. Κάποια τα χώρισα, μάζεψα δύο, έχασα πάνω από δέκα (είπαμε περιορισμένος χρόνος). Κανένα δεν μπήκε σε μια άδεια κυψέλη που είχα κοντά στο μελισσοκομείο, ίσως επειδή δεν την είχα «μυρίσει» μάλλον. Έκανα πολλές συνενώσεις: μελίσσι που σμηνούργησε με μελίσσι με νέα μάνα (παραφυάδα). Δυστυχώς σε πολλές τέτοιες περιπτώσεις χανόταν η νέα μάνα (νεύρα..)
Απόδοση σε μέλι στον τρύγο περίπου 50% του αναμενόμενου. Δεν πολυστενοχωρήθηκα κιόλας μια και το ανοιξιάτικο ανθόμελο δεν με πολυενδιαφέρει.

Καλοκαίρι: Αλλαγή συναισθημάτων. Οι πολλές και καλες βροχές,οι ήπιες θερμοκρασιες το Ιουνίου, οι μεταφορά μόνο των δυνατών μελισσιών και ο περιορισμένος αριθμος των κυψελών για την περιοχή, έδωσαν ένα θυμάρι θαύμα... Μερικές φωτογραφίες μιλάνε από μόνες τους:





Όροφοι γεμάτοι μέλι, γονοφωλιά με αρκετό γόνο και αισιοδοξία μετά τον τρύγο ότι αν δώσει το πεύκο, θα πάρουμε και πευκόμελο. Ωστόσο φέτος το μέλι πωλείτε δύσκολα, παρόλο που είναι καθαρό θυμαρόμελο.

Tέλoς Καλοκαιριού/Φθινόπωρο: Πεύκο για άλλη μια φορά τίποτα. Βαμβακάδα φαίνετε στα πεύκα, αλλά μέλι τίποτα. Πολλά χρόνια να δω πευκόμελο στην Αττική (τουλάχιστον στο μελισσοκομείο μου). Τα μελίσσια πεινούν και πέφτουν. Αφού δεν έδωσε το πεύκο στο πρώτο βάρεμα γιατί να δώσει το δεύτερο? Περιμένουμε λοιπόν καμιά βροχούλα και την ακονιζιά και μετά την κουμαριά, για δυνάμωμα και ξεχειμώνιασμα, όχι τρύγο.

Άμα πάλι αλλάξει κάτι εδώ είμαστε..

Τι είναι ευτυχία…

“Έπρεπε να γεράσω , αγόρι μου, για να μάθω τι είναι ευτυχία.
Τελικά ευτυχία είναι ένα ζευγάρι χέρια, δύο χέρια…
Αυτά που θα σε αγκαλιάσουν, θα σε κρατήσουν, θα σε κοιμήσουν, θα σε περιποιηθούν, θα σου μαγειρέψουν, θα σε χαιδέψουν και στο τέλος θα σου κλείσουν τα μάτια.
Τα πολλά χέρια απλά σε κατσιάζουν… Χάσιμο χρόνου. Θα το δείς κι εσύ όσο μεγαλώνεις…

Θανάσης Βέγγος